Sebastian Branicki

Z Korczak Pro Memoria
Wersja z dnia 12:45, 6 wrz 2017 autorstwa Wereszczyński-Korczak (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{| class="wikitable floatright" style="width: 20% |- ! Sebastian Branicki |- | center|150px |- | center|100px |- |...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Sebastian Branicki
Sebastian Branicki.jpg
Biskup.png
Rodzina Branicki h. Korczak
Data urodzenia 1484
Data i miejsce śmierci 5/6 V 1544, Łaskarzew
Wyznanie katolickie

Sebastian Branicki herbu Korczak (ur. w 1484, zm. 5/6 maja 1544 w Łaskarzewie) – biskup poznański, kamieniecki i chełmski, jeden z prekursorów kontrreformacji w Polsce, sekretarz króla Zygmunta I Starego.

Rodzina i młodość

Urodził się w roku 1484 najprawdopodobniej w Siemieniu koło Parczewa. Pochodził z średniozamożnej rodziny szlacheckiej, zamieszkałej w Branicy, Siemieniu i dobrach w ziemi łukowskiej.
Prawdopodobnie studiował prawo za granicą, w roku 1518 został proboszczem w Wrzeszczowie. Dzięki protekcji prymasa Jana Łaskiego w 1522 przebywał w Rzymie, a po powrocie na dworze jego bratanka Hieronima Łaskiego h. Korab, wojewody sieradzkiego, siedmiogrodzkiego, żupana spiskiego i bana Chorwacji. Dalej piastował szereg godności kościelnych: w 1523 r. został kanonikiem łowickim, w 1530 r. dziekanem kurzelowskim i kolegiaty łowickiej, dwa lata później kanclerzem gnieźnieńskim.
W roku 1532 przebywał na dworze wawelskim, gdzie dzięki względom królowej Bony został referendarzem koronnym. Na tym stanowisku wsławił się udaną rewindykacją do skarbu królewskiego, nielegalnie posiadanych dóbr Radziwiłłów na Podlasiu. Urząd ten sprawował do 1538 r. W 1534 r. Sebastian objął funkcję kanonika kapituły katedralnej w Krakowie.

Biskupstwa

Dnia 27 X 1535 r. mianowany został biskupem kamieniecko-podolskim, trzy lata później dnia 29 VII 1538 r. objął stanowisko biskupa chełmskiego. Dnia 9 III 1539 r. został mianowany biskupem poznańskim, które to stanowisko objął 10 V 1540 r.
Na przełomie lat 1539/1540 biskupstwem zarządzał jego substytut Andrzej Przecławski h. Glaubicz, który jako wikariusz generalny i oficjał poznański objął biskupstwo dnia 10 XI 1539 r. W grudniu tego samego roku wikariusz został przez biskupa wyznaczony do zebrania kontrybucji od duchowieństwa, uchwalonej na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie. Pieniądze trafiły do Krakowa w lutym 1540 r., a Przecławski złożył pełnione funkcje po przybyciu biskupa dnia 12 V 1544 r. Branicki odwdzięczył się mu mianując go dziekanem poznańskiej kapituły katedralnej (20 X 1540 r.) i nadając wieś Tarnowo.
Jaki biskup Poznania Sebastian dał się poznać jako zagorzały przeciwnik reformacji i gorący obrońca moralności, zwłaszcza wśród księży. Jako jeden z prekursorów polskiej kontrreformacji, biskup postulował obowiązkowe wizytacje w diecezji, walkę z innowiercami i symonią oraz wydanie nowego katechizmu dla katolików. Wspierał Akademię Lubrańskiego, powstałą w 1519 r. i fundował liczne stypendia zagraniczne dla niezamożnej młodzieży. Był również wychowawcą przyszłego arcybiskupa gnieźnieńskiego i prymasa Polski Jakóba Uchańskiego.
W roku 1542 Branicki i inny hierarchowie sprzeciwili się obsadzeniu arcybiskupa Uppsali Johannesa Magnusa na stanowisku kanonika Poznańskiego przez