Bakowiecki-Mokosiej

Z Korczak Pro Memoria
POL COA Wukry.svg

Bakowiecki (Bakowiecki-Mokosiej) h. Wukry (Korczak odm.) - polska rodzina szlachecka z Wołynia, nazwisko swoje wzięli od wsi Bakowiec w pow. łuckim, gdzie dziedziczyli w 1569 r. Rodzina wywodzi się od Deniska Mokosiejewicza - wspólnego przodka Mokosiejów i Denisków.

Genealogia

N. Bakowiecki
1. Aleksander Bakowiecki
1.1. Wiktoryn BakowieckiZofia Horyszowska
1.2. Samuel BakowieckiApolonia Dzikówna
2. Dymitr Bakowiecki
2.1. Konstanty BakowieckiTeodora Hulewicz
2.2. Krzysztof Bakowiecki
3. Benedykt Bakowiecki (zm. 1658) - archimandryta żydyczyński
______________________________________________________________________________________________________________

Józef Bakowiecki - unicki biskup włodzimiersko-brzeski
1. Jan Bakowiecki - podstoli lubelski
1.1. Bazyli Mokosiej Bakowiecki
1.1.1. Andrzej Bakowiecki-Mokosiej
1.1.1.1. Taras Bakowiecki-Mokosiej
1.1.1.1.1. Marek Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1758)
1.1.1.1.1.1. Józef Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1793) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.1.1. Herasim Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1823) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.1.1.1. Prakseda Bakowiecka-Mokosiej
1.1.1.1.1.1.2. Piotr Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1830) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.1.3. Aleksander Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1833) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.2. Eudokim Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1801) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.2.1. Andrzej Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1828) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.2.2. Michał Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1836) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r.
1.1.1.1.1.2.2.1. Andronik Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1867)
1.1.1.1.1.2.2.2. Iwan Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1869)
1.1.1.1.1.3. Jan Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1804) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1853 r.
1.1.1.1.1.3.1. Narcyz Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1837) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1853 r.
1.1.1.1.1.3.2. Mikołaj Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1839) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1853 r.
1.1.1.1.1.3.3. Kalikst Bakowiecki-Mokosiej (ur. 1841) - wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1853 r.
1.1.1.1.1.3.4. Wiktor Bakowiecki-Mokosiej (1844-1877) ∞ Elżbieta bar. Uexküll-Gyllenband (córka płk Ludwika Augusta)

U Bonieckiego

Marya Andrzejowa z Bakowiec, wykonała przysięgę wierności 1569 r. po przyłączeniu Wołynia do Korony. (Arch. I. Z R. II). Paweł, dziedzic Bakowiec w powiecie łuckim, 1583 r. (Jabł.). Krzysztof, pisarz kancelaryi wiel. koronnej, 1622 roku. (M. 346 L 19). Józef, archimandryta żydyczyński, został 1632 roku władyką włodzimierskim i brzeskim (unickim), a 1646 roku prototronim metropolity kijowskiego. (Czerniech. f. 94). Dobra biskupie, wielkimi długami obciążone, oswobodził i katedrę swoją zamkiem i wałami opasał. Benedykt, archimandryta żydyczyński, umarł 1658 r. (Sig. I. f. 7). Fedora, wdowa po Stanisławie Bonieckim, 1611 r. żona Jerzego Wołkowa. (Woł. VII. L. f. 10). Wiktoryn, żonaty z Zofią Horyszowską, i Samuel, żonaty z Apolonią Dzikówną, synowie Aleksandra; Konstanty, żonaty z Teodorą Hulewiczówną, i Krzysztof, synowie Dymitra, a synowcowie i sukcesorowie [nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Benedykta, archimandryty żydyczyńskiego, procesują się 1688 r. z Antonim, synem Łukasza, i innymi sukcesorami ks. Józefa, biskupa włodzimierskiego, o unieważnienie jego testamentu. (bracł. XIV. f. 673). Wiktoryn, właściciel Pniewna, żonaty 1667 r. z Katarzyną Poluszyńską (Akta XXIII). [Z tomu Uzupełnień, s. 61:] Żyjący w początkach XVII-go wieku Józef Bakowiecki, skarbnik wołyński, miał syna Jana, tytułującego się podstolim lubelskim, który w 1652 r. nabył od Więckowskiego Torków, w województwie bracławskiem (Gr. Winnickie). Bazyli Mokosiej Bakowiecki, syn Jana, odstąpił w 1721 r. powyższe dobra, synowi Andrzejowi (Gr. Winnic. z 1722 r.), którego syn Taras, sprzedał je w 1777 r. Siekierzyńskiemu (Zs. Bracł.). Marek, syn Tarasa, ur. 1758 r. (metr. w Zamiechowie), paroch ritus graeci w Luszniewatej, zmarły 1826 r.; miał trzech synów: Józefa, Eudokima i Jana. Józef, ur. 1793 r., z synami: Herasimem, ur. 1823 r., Piotrem, ur. 1830 r. i Aleksandrem, ur. 1833 r., wylegitymował się ze szlachectwa w gubernii podolskiej 1857 r. Herasima córka Prakseda. Eudokim, ur. w 1801 r., paroch r. gr. w Luszniewatej, z synami: Andrzejem, ur. 1828 r. i Michałem, ur. 1836 r., legitymował się tamże 1857 r., a Andronik, ur. w Luszniewatej 1867 r. i Iwan, ur. w Kapitańce, gubernii chersońskiej, 1869 r., synowie Michała, w 1883 r. Jan, ur. 1804 r., z synami: Narcyzem, ur. 1837 r., Mikołajem, ur. 1839 r., Kalikstem, ur. 1841 r. i Wiktorem, ur. 1844 r., legitymowali się tamże 1853 r. Wiktor, zmarły 1877 r., zaślubił w 1873 r. bar. Elżbietę Uexküll-Gyllenband, córkę bar. Ludwika Augusta, pułkownika wojsk cesarsko-rosyjskich (Spis. i Teka I. Poraja).

U Uruskiego

BAKOWIECKI h. WUKRY. Biorą przydomek Mokosiej, pochodząc od tej znakomitej i zamożnej rodziny tego nazwiska, z której Osip (Józef) żyjący, jak się zdaje, w XVI stoleciu, pierwszy od swego dziedzictwa Bakowce wziął nazwisko Bakowiecki; inny Józef z sekretarza królewskiego i skarbnika wołyńskiego, ksiądz unicki, opat żydyczyński, a następnie biskup unicki włodzimierski i brzesko-litewski, um. 1650 r.; jego syn Jan, podstoli lubelski, dziedzic dóbr Torków 1652 r., miał syna Bazylego 1721 r., ten Andrzeja, po którym syn Taras 1777 r. pozostawił syna Marka, tego synowie: a) Józef z synami: Herasimem, Piotrem i Aleksandrem; b) Eudoki z synami: Andrzejem i Michałem i c) Jan z synami: Narcyzem, Mikołajem, Kalikstem i Wiktorem wylegitymowani w Cesarstwie 1853 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. podolskiej. Z familii Benedykt, opat unicki żydyczyński 1655 r. Mikołaj 1632 r. i Łukasz 1674 r., podpisali elekcye.

U Niesieckiego

Bakowiecki herbu Wukry. Mokosiejów i Deniszków, kilką wiekami przewleczone zasługi, w dom Bakowieckich i ze krwią oraz spłynęły, ile jednegoż z niemi udziału, i szczepu płonki. Z tych Józef Mikosiej dziedzic na Bakowcach pierwszy nazwany Bakowiecki. Józef episkop Włodzimirski i Brześcijański, na dworze Zygmunta III. lat szesnaście sekretarski urząd z pochwałą sprawował, skarbnikiem potem Wołyńskim będąc, żeby był sobie niebo, tym pewniej uskarbił, wszystkie nadzieje podeptawszy, świat porzucił; a w zakonnym życiu smakując, obrał sobie być wzgardzonym w domu Bożym; atoli jednak i w cieniu klasztornym, nie utaiła się przed ścigającymi godnościami głęboka pokora; bo naprzód archimandrytą Żydyczyńskim od Króla, a wkrótce władyką Włodzimirskim wyniesiony, nietylko, że obciążone wielkimi długami dobra, swoim własnym kosztem z Żydyczyńskiego Monasteru oswobodził, ale też i katedrę swoją, zamkiem i wałami tak opasał, że w r. 1653. gdy Tatarowie do Włodzimierza, zaciekłszy się, ogniem go w popiół palić chcieli, wypadłszy z okopów, coś niewiele ludzi, i nieprzyjacieli wystraszyli, i pożar wygasili: umarł ten przezacny mąż r. 1655. którego roku Tył jeszcze Benedykt Mokosiej archimandryta Żydyczyński. Kazanie na pogrzebie Józefa, Stefanowskiego zakonu kaznodziejek. Łukasz z Wołyńskim województwem pisał się na elekcją Jana III.

Źródła

K. Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J.: powiększony dodatkami z późniejszych autorów, Lipsk 1839
A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1900
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej., Warszawa 1904
genealogia.okiem.pl
Wikipedia.org