Bernaszowski

Z Korczak Pro Memoria
Gelre.png

Bernaszowski, Biernaszewski, Biernaszowski h. Korczak - polska rodzina szlachecka o ruskich korzeniach. Nazwisko Bernaszowski pochodzi od miejscowości Bernaszówka, nieopodal Mohylewa Podolskiego na Ukrainie. Za Polską encyklopedią szlachecką pierwsza wzmianka w 1440 r. Boniecki wymienia Łukasza Bernaszowskiego, który trzyma królewszczyznę Lewkowce na Podolu 1565 r. (Jabł.). Wspomina także Elżbietę Bernaszewską, która jako żona Prokopa Popiela, ma w 1628 r. sprawę z Borzechowskimi (Woł. V B. f. 384). Niesieckiego podaje też nazwisko Bernaszewski za Zbiorem nazwisk szlachty z opisem herbów własnych familiom zostaiącym w Krolestwie Polskim, i Wielkim Xięstwie Litewskim P. Nałęcza Małachowskiego pod rokiem 1676.
Z tej rodziny pochodził zapewne Jan Biernaszewski wymieniany przez Paprockiego i Niesieckiego. Jeden ze zdobywców Pskowa w 1582 z roty wojewody nowogrodzkiego Mikołaja Radziwiłła; brał udział w szturmie kawalera maltańskiego Prokopa Pieniążka.
U Bonieckiego Biernaszowscy:

[nieznany ojciec poniższego rodzeństwa] Mikołaj Biernaszowski, żonaty 1464 r. z Katarzyną Jacimirską, miecznikówną sanocką, burgrabia i sędzia grodzki sanocki 1478 r. brat jego Jan, 1467 r. Anna, córka Mikołaja, za Stanisławem z Pelli 1485 r. synowie Mikołaja: Jan zabezpieczył posag żonie, Ewie z Morawska, 1489 r. Jerzy 1490 r. i Mikołaj, właściciel Niewiastki 1495 r. (AGZ. XVI.). Marcin, syn Marcina, 1505 r. Jan otrzymał w 1539 r. konsens królewski na wykupienie wójtowstwa w Samborze (Inw. Arch. Kor.).

Polska Encyklopedia Szlachecka

BERNASZOWSKI ob. BIERNASZOWSKI – 1440; Bernaszówka mohylowski-podolski (Ns., Br., Liske).

Źródła

P. Nałęcz Małachowski, Zbiór nazwisk szlachty z opisem herbów własnych familiom zostaiącym w Krolestwie Polskim, i Wielkim Xięstwie Litewskim przez Piotra Nałęcza Małachowskiego ułożony, poprawiony, pomnożony i powtórnie do druku podany, Lublin 1805
K. Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J.: powiększony dodatkami z późniejszych autorów, Lipsk 1839
A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1900