Józef Bakowiecki

Z Korczak Pro Memoria
POL COA Wukry.svg

Józef Bakowiecki-Mokosiej h. Wukry (Korczak odm.) (zm. przed 22 VIII 1654) – sekretarz królewski i skarbnik wołyński, ksiądz unicki, opat żydyczyński, unicki biskup włodzimiersko-brzeski (1632-1654), bazylianin.
Wołynianin, h. Wukry, potomek starożytnego rodu ruskiego. Przez szesnaście lat był sekretarzem króla Zygmunta III. Do zakonu bazyliańskiego wstąpił w Byteniu (powiat słonimski na Białorusi). W 1619 roku został mianowany archimandrytą żydyczyńskim, ale stanowisko objął dopiero w 1626 roku. Biskupem włodzimiersko-brzeskim mianowany przez króla 26 stycznia 1632 r.; konsekrowany przez metropolitę Józefa Welamina Rutskiego, diecezję objął w 1632 roku. Jako pasterz był gorliwy w pracy dla unii. Dbał o szkołę we Włodzimierzu Wołyńskim. Był zwolennikiem porozumienia z prawosławiem i dążył do zwołania wspólnego synodu we Lwowie w 1629 roku. Za panowania króla Władysława IV doznał prześladowania ze strony dyzunitów. Powstanie Chmielnickiego przyspieszyło kres jego życia. Zmarł przed 22 sierpnia 1654 r. w Lublinie. Na jego pogrzebie mowę wygłosił dominikanin o. Cyprian Stefanowski, została ona później wydrukowana w Krakowie pt. „Zgromadzonych wód pochwała”.

Źródła

Wikipedia.org:

  • Ludomir Bieńkowski, „Bakowiecki Mokosiej Józef (zm. 1654) bp obrządku greckokat”, [w:] „Encyklopedia katolicka|Encyklopedia Katolicka”, t. 1, Lublin 1973, szp. 1269-1270.
  • Ks. Józefat Skruteń, „Bakowiecki-Mokosiej Józef”, [w:] „Polski Słownik Biograficzny” t. 1, Kraków 1935 s. 227.
  • Wołyniak, „Bazyljanie we Włodzimierzu i Tryhórach”, Kraków 1912, s. 10.
  • Dmytro Blazejowskyj, „Hierarchy of the Kyivan Church (861-1990)”, Rome 1990, s. 296.
  • Ks. Kazimierz Dola, „Katalog arcybiskupów i biskupów rezydencjalnych eparchii polskich obrządku grecko-unickiego od Unii Brzeskiej (1596) do roku 1945”, [w:] „Historia Kościoła w Polsce” t. II 1764-1945, cz. 2 1918-1945, Poznań-Warszawa 1979, s. 304-311, s. 311.
  • А. Малевич. «Древняя Жыдичинская Архимандрия на Волыни». Почаев, 1905. – С. 204.