Pieczęcie

Z Korczak Pro Memoria

Pieczęcie błogosławionej Salomei Piastówny

Obydwie pieczęcie należały do księżniczki krakowskiej, córki Leszka Białego, błogosławionej Salomei (1211/12 - 1268). Była ona żoną króla halickiego, księcia węgierskiego, slawońskiego, chorwackiego i dalmackiego Kolomana, syna króla Węgier Andrzeja II zwanego Jerozolimskim. Po śmierci męża wstąpiła do zakonu. Powiązania Salomei z Korczakami zostało opisane tutaj: Królewska krew

I. Pieczęć podługowata, wyobrażająca Matkę Boską z dzieciątkiem na trzech łukach gotyckich, oraz klęczącą przed nimi Salomeę, jako klaryskę. Napis w otoku: + S SORORIS SALOMEE DE LAPIDE SANCTE MARIE. Pieczęć została odciśnięta w wosku i umieszczona na sznurku z pąsowego i żółtego jedwabiu w 1266 r.
II. Pieczęć podługowata, wyobrażająca Matkę Boską z dzieciątkiem na trzech łukach, oraz klęczącą przed nimi Salomeę, jako klaryskę. Napis w otoku: + S' SORORIS SALOMEE DE LAPIDE STE MARIE. Pieczęć została odciśnięta w wosku i umieszczona na pergaminowym pasku pod dokumentem z 1268 r.

Pieczęć Dymitra z Goraja

Pieczęć należała do marszałka i podskarbiego wielkiego koronnego Dymitra z Goraja (ok. 1340 - 20 II 1400), zwanego też z Łady, bądź Szczebrzeszyna. Przedstawia hełm, oraz umieszczony na nim fragment klejnotu herbowego Dymitra. W otoku napis: + S DVMITRV DE LADA. Pieczęć została odciśnięta w wosku i umieszczona na czerwonym sznurku pod aktem nadania Mirosławowi Gołąbkowi z Rakowa i jego potomkom wsi Bełżec z obowiązkiem służenia nadawcy w każdej wyprawie wojennej z dnia 28 VI 1390 r.

Pieczęć wielkiej księżnej Anny Światosławownej

Pieczęć należała do wielkiej księżnej litewskiej Anny Światosławownej (zm. 31 VII 1418). Była ona najprawdopodobniej córką Światosława IV Wielkiego Iwanowicza. Koło roku 1370 wyszła za mąż za wielkiego księcia Witolda Kiejstutowicza. Pięć lat po ślubie para doczekała się dziecka - była nim Zofia Witoldówna (ok. 1375 - 15 VI 1453), przyszła wielka księżna moskiewska - żona Wasyla I Dymitrowicza, matka Wasyla II Ślepego. Pieczęć przedstawia monarchinię z Maryją i Chrystusem na rękach, a także trzy zwężające się ku dołowi jakby wręby, pod jej postacią. W otoku znajduje się napis: * S * ANNA ... : LITHW. Niestety w części nieczytelny. Pieczęć została odciśnięta na wosku i umieszczona na sznurku pod dokumentem gwarantującym królowi polskiemu wierność wielkiego księcia Witolda w 1392 r.

Korczaka dopatrzył się na pieczęci tej Oleg Odnorozenko, twierdzenie to budzi jednak uzasadnione wątpliwości.

Pieczęć Procza ze Stojańca

Dnia 31 X 1404 r. w Krośnie Procz ze Stojańca sprzedał wieś Dziewiętniki Beńkowi z Żabokruk za "200 grzywien praskich, 100 grzywien polskiej monety, konia wartości 10 grzywien i sztukę sukna". Pod aktem tejże sprzedaży odciśnięto najstarsza pieczęć przedstawiającą tarczę herbową Korczaka. Odbito ją w zielonym wosku i umieszczono na pergaminowym pasku pod dokumentem. Przedstawia ona tarczę z trzema wrębami, wokół której zatarty już napis.
Procz zwany też Prokopem piszący się przemiennie z Goraja, Stojanic i Szczebrzeszyna, był synem Iwana z Klecia, bratankiem podskarbiego Dymitra z Goraja.

Domniemana pieczęć Mikołaja z Lipska

Pieczęć należała prawdopodobnie do Mikołaja z Lipska (wg. Olega Odnorożenko), protoplasty rodu Lipskich, trzeciego syna Iwana z Klecia, a także synowca marszałka i podskarbiego wielkiego koronnego Dymitra z Goraja. Przedstawia ona trzy wręby na tarczy gotyckiej, znajduje się na niej także napis + S MIW . NU . D'L ..., niestety częściowo nieczytelny. Jej średnica to 23 mm. Pieczęć została odbita w wosku i umieszczona na pergaminowym pasku, pod aktem unii horodelskiej dnia 2 X 1413 r. Na mocy owego dokumentu do rodu Korczaków adoptowany został bojar litewski Czupa (Czuppa, Cuppa), niekiedy utożsamiany z marszałkiem litewskim Czupurną, wymienianym pod datą 1401 r.

Pieczęcie Ihnata z Kutyszcz

Ichnat z Kutyszcz był sędzią ziemskim halickim, panem na Kutyszczach, Niżowie, Bratyszowie, Tuliczowie, Chorzowie, Ostrej i Kamionkach. Jego żoną była Anna Wołczkówna z Boratyna.

I. Pieczęć przedstawia tarczę herbową, na niej zaś trzy wręby, o rozdwajających się końcach, zwężające się ku dołowi. W otoku napis: + S IHNAT DE CUTHICZA. Pieczęć została odbita pod dokumentem z 1447 r.
II. Pieczęć przedstawia tarczę herbu Korczak. W otoku napis: * S * IHNAT * DE * CUTHYSZCZA. Została odbita pod dokumentem z 1469 r.

Pieczęcie Maszka z Wereszczyna

Maszko z Wereszczyna (zwany też Waśkiem, bądź Mścisławem) był podsędkiem ziemi chełmskiej, a także protoplastą linii Wereszczyńskich. Miał następujących potomków: Wołczka zwanego Dymitrem, Bogdana, Wojdę, Ulianę zwaną Choczką i Fiedkę.

I. Pieczęć z roku 1447 przedstawia częściowo zatartą tarczę herbową, w której dolnej części jakby podkowa. W otoku umieszczony był nieczytelny dziś już napis. Została odbita w zielonym wosku i umieszczona pod pergaminem zaświadczającym ważność sprzedaży wsi Czułczyce, dokonanej przez wdowę po Małyszce z Czułczyc, Annę, wraz z dziećmi, za czterysta pięćdziesiąt grzywien podstolemu chełmskiemu Maciejowi Smokowi. Pieczęć tę Maszkowi przypisał Oleg Odnorożenko, choć mogła ona należeć także do Gniewosza z Mościsk - przedstawiony na niej herb należałoby wówczas uznać za Ślepowron.

II. Pieczęć z roku 1448 również nie przedstawia Korczaka, wyobraża ona w swym polu dwa jakby haki grzbietami ku sobie zwrócone i złączone krótką poprzecznicą pośrodku. W otoku znajdował się napis ruski, dziś niemal całkowicie zatarty: ПЄЧ … Pieczęć ma 22 mm średnicy. Odnalazł ją M. Haisig pod dyplomem nr. 749 przechowywanym w Ossolineum.

W notatkach heraldyczno-sfragistycznych Jana Zamoyskiego wydanych w 1907 r. przez F. Piekosińskiego, wspomniana jeszcze pieczęć z 1436 - zaginiona, tam też Maszko określony został cześnikiem: "208. sigillum Maskonis pincernae Chelmensis perijt".

Pieczęć Niemira Rezanowicza

Niemira Riazanowicz (Rezanowicz) - marszałek księcia Świdrygiełły starosta briański i łucki; jego pieczęć, której tłok do dziś zachowany, w polu swym nosi kotwicę zakończoną krzyżem, pod nią zaś trzy wręby Korczakowe. W otoku częściowo uszkodzony napis: Пєчать Нємирина. Długosz w Historiae Polonicae libri XII. T. 5 tego Niemira wymienia pod 1452, kiedy to "przywódcy polscy (Poloniae primores), zaniepokojeni o ziemię łucką, wysyłają do króla Kazimierza listy ze szczególnego układu w Opatowie, wzywając go, aby nie dopuścił Litwinów do zagarnięcia tej ziemi z ciała królestwa". Wśród owych przywódców na liście wymienionych: "capitanei Nyemyerzae (genere hic Ruthenus, nobilis erat de domo Ciphorum)".

Pieczęć bywa także łączona z Niemirem Bohdanowiczem Chrenickim, panem na Krupcu. Herb tych Chrynickich na pieczęci Bogdana z 1563 r. kotwica odwrócona, krzyżem zakończona.

Pieczęć Piotra Komorowskiego

Piotr Komorowski - hrabia liptowski, orawski, turczański i zwoleński, pan na Żywcu, Ślemieniu, Suchej i Likawie, żupan liptowski, podżupan orawski, dzierżawca i starosta spiski, a także barwałdzki. Dnia 21 IV 1457 w Lipianach tenże Piotr, pisząc się jako żupan Liptowa i Orawy, razem z Przecławem z Dmoszyc, starostą spiskim, Janem Thalaffusem z Ostrawy, Janem [residens] in castro Hungaricalia, a także Janem Wolskim, wiceprokuratorem sądeckim i starostą muszyńskim oraz Klemens Woyczeskim, podstarościm lubowelskim przeprowadził ugodę co do zamku Lipiany między Piotrem Ratkowyecz a Tomaszem z Lipian i jego braćmi. Pod dokumentem to poświadczającym odciśnięto cztery pieczęcie, z których tylko jedna dotrwała do dziś bez większych uszkodzeń. Na pieczęci Piotra, bardzo zniszczonej, widoczna tarcza z trzema na niej pasami, napis wkoło niej nie zachował się.

Pieczęcie Michała Borszowskiego

Michał (Michno) Borszowski był sygnatariuszem aktu konfederacji lwowskiej z dnia 13 XII 1464 r. przeciwko Janowi Odrowążowi ze Sprowy.

I. Pieczęć, o średnicy 23 mm, przedstawia tarczę herbową, na niej zaś trzy wręby, o rozdwajających się końcach, zwężające się ku dołowi. W otoku napis: S MICHAELIS DE BORSOFSKY. Pieczęć została odbita z zielonym wosku pod aktem konfederacji z 1464 r. najprawdopodobniej przez młodszego brata Michała - Paszkę.
II. Pieczęć, o średnicy 22 mm, przedstawia tarczę herbu Korczak. W otoku napis: S MICHAELIS DE BORSSEV. Została odbita w zielonym wosku pod aktem konfederacji z 1464 r.

Pieczęć Jana z Banunina

Pieczęć szlachcica Jana z Banunina przedstawia tarczę herbu Korczak. W otoku napis: S IOHANNIS DE BANNYNSKY. Dwie takie zostały odbite w zielonym wosku i umieszczone pod aktem konfederacji zawiązanej przeciwko Odrowążom w 1464 r. (jedna z nich oznaczała prawdopodobnie młodszego brata Jana - Stanisława, który również wymieniany był w dokumencie). Obydwie mają po 22 mm średnicy.

Pieczęć Jurszy z Chodorostawu

Pieczęć Jurszy z Chodorostawu, Brzozdowiec i Kuropatnik - starosty żydaczowskiego (1469–1474), stryjskiego (1469), podstolego i stolnika lwowskiego - przedstawia tarczę hiszpańską z umieszczonym na niej korcem - starym godłem Korczaka. W otoku widoczne trzy znaki: ПЄЧ… Pieczęć ma 25 mm średnicy, została odbita pod aktem konfederacji lwowskiej przeciwko Janowi Odrowążowi ze Sprowy dnia 13 XII 1464 r.

Pieczęć Iwana Chodorowskiego

Pieczęć Iwana Chodorowskiego z Brzozdowiec - podstolego lwowskiego (1461–1467) - przedstawia tarczę hiszpańską z widocznym w niej korcem - starym godłem Korczaka. W otoku znajdował się napis: S IANKONIS DE CHODOROW. Pieczęć ma 19 mm średnicy, została odbita pod aktem konfederacji lwowskiej przeciwko Janowi Odrowążowi ze Sprowy dnia 13 XII 1464 r.

Pieczęć Bohusza Bohowitynowicza

Pieczęć Bohusza Bohowitynowicza - w 1500 r. pisarza królewskiego i namiestnika przełajskiego - przedstawia tarczę hiszpańską z widocznymi w niej, jak je określił prof. Piekosiński, trzema karbami w kształcie soczewek, umieszczonymi jeden nad drugim. Nad tarczą klejnot, w którym krzyż na poziomej belce, z między których jeszcze jedna belka w poprzek wychodzi. Widać tu spore podobieństwo z klejnotem z pieczęci brata Bohusza - Lwa Bohowitynowicza, u którego trzy krzyże w rosochę. W otoku napis: ПЄЧАТЬ ПАНА БОГVША. Pieczęć ma 20 mm średnicy, znana spod dwóch pergaminów z odpowiednio z 12 XI 1467 i 25 I 1487. Pieczęć ta była wymieniana w Heraldyce polskiej wieków średnich F. Piekosińskiego, tomie I Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie Z. L. Radzymińskiego i Monumenta Rutheniae Heraldica O. Odnorożenko.

Pieczęć Iwana Prokopowicza z Gwoźdźca

Pieczęć podczaszego halickiego Iwana Prokopowicza z Gwoźdźca przedstawia trzy wręby Korczaka na tarczy hiszpańskiej, otoczonej przez trefoil symbolizujący Trójcę Świętą. Została odbita pod dokumentem z roku 1475. Jej średnica to 20 mm.

Pieczęć Lwa Bohowitynowicza

Pieczęć Lwa Bohowitynowicza (Bohowityna) - doradcy (1496-1505), pisarza hospodarskiego (1481-1490, 1497-1503), klucznika brzeskiego (1486-1505), cześnika brzeskiego (1496-1505) i starosty krzemienieckiego (1502) - przedstawia tarczę gotycką zdobioną trzema wrębami, nad którą znajduje się zachodni hełm turniejowy widziany z profilu. Na nim umieszczono klejnot - trzy krzyże łacińskie w rosochę. Za herbem widnieje pelikan - istotna dla Bohowitynów figura, która w późniejszym okresie stała się wiodącym symbolem rodziny zastępując Korczaka. W otoku napis: ПЄVАТЬ ЛВА БОГОВИТИНА. Pieczęć na 28 mm średnicy i pochodzi z 11 VIII 1502 r.

Pieczęć Andrzeja Krzeczowskiego

Pieczęć podsędka ziemi przemyskiej Andrzeja Krzeczowskiego przedstawia renesansową tarczę z widocznymi na niej wrębami. Nad nią znajdują się inicjały AC, zaś po bokach ozdobny motyw roślinny. W otoku napis: ANDREAS . CRZE . SVB . IVD TER . PRZEM. Dnia 12 IX 1531 r. została odbita w wosku i umieszczona na pergaminowym pasku pod dokumentem poświadczającym zgodę żony Jana Czaszyńskiego - Katarzyny na przeprowadzenie granic pomiędzy Rakową a Brześcianami, oraz między Rakową i Lutowiskami a Bylicami.

Pieczęcie Stanisława Drohojowskiego

Stanisław Drohojowski (zm. ok. 1583) - sędzia i kasztelan przemyski, starosta wolborski, sekretarz królewski, pan na Drohojowie i Dudatyczach, krzewiciel kalwinizmu i mąż Urszuli Gucci. Sygnatariusz unii lubelskiej i konfederacji warszawskiej.

I. Papiero-woskowa pieczęć przedstawia trzy wręby w kartuszu. Została odciśnięta na oświadczeniu o stanie zamożności wsi Gręboszowo z 1552 r. Podobne pieczęcie zachowały się też na podobnych dokumentach dotyczących miejscowości: Wodziny, Podolin i Sworyszewicze Wielkie z tego samego roku. Stanisław określał się na tych pismach jako starosta wolborski.
II. Pieczęć przedstawia herb Korczak, a także inicjały właściciela SD, umieszczone po obu stronach klejnotu herbowego. Została odbita w wosku czerwonym i zawieszona na wielobarwnym, jedwabnym sznurku pod aktem konfederacji warszawskiej z dnia 28 I 1573 r. Dokument ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
III. Pieczęć przedstawia trzy wręby w tarczy, nad nią hełm w koronie, w tej naczynie, zaś w nim pół psa wspiętego. W otoku znajduje się napis: . STANISLAVS : DROHO : CASTELA . PREMISL .. Została odbita w wosku i przywieszona pod dokumentem z roku 1574.

Pieczęć Piotra Barzi

Pieczęć Piotra Barzi z Orzowic (zm. 24 X 1569) - kasztelana przemyskiego, sekretarza królewskiego i starosty lwowskiego - przedstawia trzy wręby Korczaka na ozdobnej tarczy. Nad nią znajduje się hełm, na nim korona, zaś w niej naczynie z wychylającą się zeń głową psa. Całość otaczają labry. Pieczęć została odbita pod dokumentem z 1564 r.

Pieczęć Janusza Krupskiego

Pieczęć Janusza Krupskiego (zm. ok. 1571) - podczaszego chełmskiego, dziedzica Gaci - przedstawia wręby Korczaka na tarczy renesansowej, nad którą znajdują się inicjały I . P . C. Pieczęć została odbita pod dokumentem z 1566 r.

Pieczęć hrabiego Jerzego Ilinicza

Pieczęć Jerzego Ilinicza (1533 - 1569), hrabiego na Mirze i marszałka litewskiego. Przedstawia herb genealogiczny właściciela: tarcza dzielona na cztery, w polu pierwszym trzy wręby Korczaka, w drugim Trąby - po matce Zofii z Radziwiłłów, w trzecim symbol książąt Łukomskich - po babce macierzystej Bohdance, w czwartym zaś Leliwa - po babce ojczystej Jadwidze Zabrzezińskiej. W klejnocie orzeł cesarski - po Ferdynandzie I Habsburgu, który nadał tytuł Iliniczowi. W otoku napis: COMES .: IN . MYR GEORGIVS ILLINI. Pieczęć została odbita pod jednym z testamentów hrabiego w 1566 r.

Pieczęć Jana Ostrowskiego

Pieczęć Jana Ostrowskiego przedstawia trzy wręby na tarczy, nad którą znajduje się napis: * I * O *. Została odciśnięta pod dokumentem z roku 1569.

Pieczęć Ostafiego Wołłowicza

Pieczęć należąca do marszałka hospodarskiego, podskarbiego ziemskiego litewskiego, podkanclerzego litewskiego, marszałka nadwornego, oraz kasztelana trockiego Ostafiego Wołłowicza - krzewiciela kalwinizmu, a następnie arianizmu. Przedstawia ona herb osobisty właściciela, zawierający tarczę czwórdzielną, hełm i labry. Na tarczy znajdują się następujące herby: Bogoria Wołłowiczów, Korczak Sołtanów (po nieznanej z imienia babce Wołłowicza), a także Gozdawa. Po bokach hełmu znajdują się inicjały OW. Pieczęć została odbita w czerwonym wosku i zawieszona na pąsowo-żółtym sznurku jedwabnym pod aktem unii lubelskiej dnia 1 VII 1569 r. Dokument ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pieczęć Bazylego Drzewińskiego

Bazyli Drzewiński - ziemianin wołyński, właściciel Spikołosów i innych wsi w powiecie łuckim, a Kokorowa w powiecie krzemienieckim, wykształcony na uczelniach zachodnich, sekretarz króla Zygmunta Augusta od 1564 r., pisarz litewski od 1566 r.

Pieczęć, o średnicy między 12, a 14 mm, przedstawia tarczę herbową Korczaka, a także, umieszczone nad nią, inicjały BD. Została odbita w czerwonym wosku i zawieszona na pąsowo-żółtym sznurku jedwabnym pod aktem unii lubelskiej dnia 1 VII 1569 r. Dokument ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pieczęć Jana Klukowskiego

Jan Klukowski - starosta grodzieński 1591 r., poseł powiatu grodzieńskiego 1569 r., sygnatariusz aktu unii lubelskiej, Boniecki wymienia Klukowskich pod różnymi herbami.

Pieczęć owalna o średnicy od 13 do 15 mm przedstawia tarczę herbową, ozdobioną wrębami Korczaka, nad nią litery: .I.K., została odbita w zielonym wosku i zawieszona na pąsowo-żółtym sznurku jedwabnym pod aktem unii lubelskiej dnia 1 VII 1569 r. Dokument ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pieczęć Stanisława Barzi

Stanisław Barzi - marszałek nadworny koronny w latach 1568-1571, wojewoda krakowski w latach 1570-1571, starosta generalny krakowski w latach 1570-1571, starosta gródecki od 1557 roku, starosta śniatyński w latach 1562-1571, sekretarz królewski, dworzanin królewski od 1551 roku. Poseł województwa krakowskiego na sejm 1565 roku, palatyn.

Pieczęć przedstawia tarczę herbową Korczaka otoczoną labrami, zwieńczoną hełmem z klejnotem w formie samej głowy psa w naczyniu. Została odbita w czerwonym wosku w roku 1570.

Pieczęć Stanisława Śliwnickiego

Pieczęć należąca do zmarłego w 1622 r. Stanisława Śliwnickiego, męża Jadwigi Żelęckiej i ojca Samuela, Zofii i Marianny Śliwnickich, przedstawia tarczę herbową Korczaka. Pochodzi z 1570 r.

Pieczęcie Stanisława Derszniaka

Stanisław Derszniak z Rokitnicy - syn Mikołaja Derszniaka, wojski samborski, jeden z komisarzy do wyznaczeni granic pomiędzy wsiami : Sarny, Małnów i Wola Małnowska, należącymi do starostwa przemyskiego, a Gnojnicą i Wolą Gnojnicką, własnością Stanisława i Jerzego Fredrów.

I. Pieczęć przedstawia herb herb Korczak, a także inicjały właściciela SD, umieszczone po obu stronach klejnotu herbowego. Została odbita w wosku i zawieszona na pergaminowym pasku pod dokumentem z dnia 27 XI 1571 r. wystawionym przez komisarzy: Stanisława Herburta, Stanisława Zamoyskieo, Walentego Orzechowskiego, Hieronima Chmieleckiego, Marcina Ostrowskiego, Jerzego Roszkowskiego i wspomnianego Stanisława Derszniaka.
II. Pieczęć przedstawia tarczę herbową z widocznymi na niej trzema wrębami, nad nią hełm, na którym znajduje się naczynie, z którego wyłania się psia głowa. Całość otoczona labrami. Pieczęć została odbita pod dokumentem z 1585 r.
III. Pieczęć przedstawia najbardziej dziś rozpowszechnioną wersję Korczaka - z połową psa w klejnocie. Znajdują się na niej także inicjały SD. Została odbita i przywieszona pod dokumentem z 1585 r.

Domniemana pieczęć Andrzeja Barzi

Pieczęć, należąca najprawdopodobniej do sekretarza królewskiego i surrogatora starosty lwowskiego, Andrzeja Barzi, brata Stanisława - marszałka nadwornego koronnego i wojewody krakowskiego. Przedstawia herb Korczak (warto zwrócić uwagę na wizerunek klejnotu - widoczna jest jedynie głowa i szyja psa, naczynie zaś jest bardzo szerokie), a także inicjały AB, umieszczone po obu stronach klejnotu. Pieczęć została odbita w wosku czerwonym i zawieszona na wielobarwnym, jedwabnym sznurku pod aktem konfederacji warszawskiej z dnia 28 I 1573 r., której to Andrzej był sygnatariuszem. Dokument ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Pieczęć Hieronima Krupskiego

Pieczęć należąca do Hieronima Krupskiego, kanonika, podczaszego i podstolego chełmskiego, a także dziedzica Uściługa, przedstawia naczynie ze znajdującym się w nim krzyżem, na tarczy herbowej. Nad tą widnieją inicjały: H ↓ K. Została odbita pod dokumentem z 1576 r.

Pieczęć Szczęsnego Dremlika

Pieczęć należąca do Szczęsnego Dremlika, szlachcica z ziemi chełmskiej, przedstawia trzy wręby Korczaka na tarczy renesansowej, nad którą umieszczono inicjały: SD. Jej wymiary to 10 x 12 mm.

Pieczęć Jerzego Czuryło

Pieczęć, należąca do właściciela Hadyńkowiec i Oryszkowiec, Jerzego Czuryły z Goraja, przedstawia herb genologiczny posiadacza. W pierwszej ćwiartce tarczy znajdują się wręby Korczaka, w drugiej łękawica (pochodząca z herbu Abdank - rodzinnego symbolu matki Jerzego - Anny Jazłowieckiej), w trzeciej głowa osła (z herbu Półkozic), zaś w czwartej topór. W klejnocie głowa psa w czaszy. W otoku napis: GEORGIVS : CZVRILO : DE GORAI. Została odbita pod pismem z 1602 r.

Pieczęcie Morochowskich

Rodzina Morochowskich używała odmiennej wersji Korczaka. Na przedstawionych wyżej pieczęciach widać, w jaki sposób ów symbol powstawał.

I. Pieczęć należąca do nieznanego z imienia Morochowskiego przedstawia trzy wręby Korczaka. Pod nimi znajduje się odwrócona zawiasa kotłowa. Pochodzi z roku 1611.
II. Pieczęć należąca do unickiego biskupa włodzimiersko-brzeskiego i bazylianina Joachima Morochowskiego (imię ze chrztu: Eliasz; ok. 1576-1631) przedstawia krzyż na zawiasie kotłowej, oraz wręby pod nim. Pochodzi z roku 1629.

Pieczęć Jurija Blizińskiego

Pieczęć Jurija (Jerzego) Blizińskiego, ziemianina z Bracławia, przedstawia bliżej nieokreślony symbol (stylizowana litera "T"; chorągiew?) w tarczy zwieńczonej hełmem i otoczonej labrami. Z lewym górnym rogu (heraldycznie) litera "B". Całość umieszczona w ośmiokącie o wymiarach 12x11 mm. Odbita 12 IX 1644.

Pieczęć Waleriana Podhorodyńskiego

Pieczęć dziedzica Siedliszcz i miecznika wołyńskiego, Waleriana Podhorodyńskiego, przedstawia trzy wręby równej długości na tarczy, nad nią hełm w koronie, wewnątrz której znajduje się kielich, z którego wystaje psia głowa. Wokół herbu inicjały: W P M W. Została odbita pod dokumentem z roku 1645.